Overgewicht en intoleranties op voeding

Ontstekingsprocessen die obesitas bevorderen, kunnen worden versterkt door een IgG-voedselallergie

Obesitas is een chronische ziekte die wordt gekenmerkt door ernstig overgewicht en een pathologisch verhoogd lichaamsvetpercentage. Het is erg stresserend voor het lichaam en vaak een psychologische last voor de getroffen mensen. Overgewicht en obesitas kunnen te wijten zijn aan metabole stoornissen.

De exacte mechanismen van de ziekte zijn nog niet volledig bekend. Het is echter duidelijk dat laagwaardige ontstekingsprocessen een rol spelen bij obesitas. Een IgG-voedselallergie, ook wel bekende als een voedselintolerantie, kan dergelijke ontstekingsprocessen intensiveren. De test ,ImuPro, helpt u dergelijke vertraagde voedselallergieën op te sporen en ondersteunt u met individuele richtlijnen op basis van uw testresultaten.

Obesitas en overgewicht vormen een groot risico voor ernstige aan voeding gerelateerde chronische ziekten.

Als een persoon zwaarlijvig of te zwaar is, betekent dit dat hij of zij overtollig lichaamsvet draagt. De balans tussen calorie-inname en calorie-afbraak verschilt per persoon. Factoren die van invloed kunnen zijn op uw gewicht zijn uw genetische samenstelling, te veel eten, eentonig voedingspatroon, overmatige inname van koolhydraten en vet en niet fysiek actief zijn.

Wilt u uw intoleranties op voedsel testen met een voedselintoleratie test*? Vraag de ImuPro voedselallergie IgG-type III test aan.

Obesitas verhoogt gezondheidsrisico’s voor:

  • Hart en vaatziekten
  • Beroerte
  • Artritis
  • Sommige kankersoorten

De diagnose van obesitas

Body mass index (BMI) is een eenvoudige index van gewicht naar lengte die vaak wordt gebruikt om overgewicht en obesitas bij volwassenen te classificeren. Het wordt gedefinieerd als het gewicht van een persoon in kilogram gedeeld door het kwadraat van zijn lengte in meter (kg / m2). Mensen met een BMI> 25 kg / m2 voldoen aan het criterium voor overgewicht (BMI 25-29.9). Als ze een BMI> 30 hebben, duidt dit op obesitas. Om een volledig klinisch beeld te krijgen, is het echter ook belangrijk om te analyseren of de gewichtstoename een negatieve invloed heeft op de gezondheid van een patiënt.

De oorzaak van obesitas en overgewicht

Hoewel veel factoren het gewicht van een persoon kunnen beïnvloeden, zijn overgewicht en obesitas voornamelijk te wijten aan een onbalans in de energie-inname van het dieet en energieverbruik (door fysieke activiteiten en lichaamsfuncties). Genetische en omgevingsfactoren spelen een rol, maar aandacht voor voeding en lichamelijke activiteit is niet alleen belangrijk om gewichtstoename te voorkomen, maar ook voor gewichtsverlies en het behouden van het juiste gewicht.

Bij obesitas worden systemische ontstekingsactiviteiten gevonden. Ontstekingsreactie op voedsel induceert de productie van boodschapper-eiwitten zoals TNF-alfa.

De boodschappersubstantie TNF-alpha blokkeert de receptoren voor insuline en belemmert zo de energievoorziening van de cel. De in het bloed aanwezige bloedsuiker kan niet of slechts in beperkte mate naar de cel worden getransporteerd waar dit dringend nodig is. Dit kan twee mechanismen activeren:

1. Suiker wordt vet

Omdat de suiker in het bloed blijft, blijft de bloedsuikerspiegel verhoogd. De lever zet de bloedsuikerspiegel in toenemende mate om in vetzuren die vervolgens worden afgezet in de vetcellen. Door de blokkering van de insuline-receptoren komt er steeds meer insuline vrij. De verhoogde insulineconcentratie voorkomt de omzetting van vetzuren in bloedsuiker. Dit betekent dat de energie die is opgeslagen in de vetafzettingen niet langer beschikbaar is voor het lichaam.

2. Energieverbruik daalt

De individuele cellen hebben minder energie tot hun beschikking. Hierdoor wordt de celactiviteit verminderd en neemt de basale metabolische snelheid af, d.w.z. de hoeveelheid calorieën die in rusttoestand wordt gebruikt.

In het geval van een IgG-voedselallergie, ook wel voedselintolerantie genoemd, produceert het immuunsysteem IgG-antilichamen tegen bepaalde voedingsmiddelen. IgG-antilichamen worden in toenemende hoeveelheden aangemaakt, TNF-alfa komt in grotere hoeveelheden vrij en meer receptoren voor insuline worden geblokkeerd. Dit betekent dat de ontstekingsprocessen kunnen worden geïntensiveerd.

De wetenschappelijke benadering van obesitas en IgG

De identificatie van voedingsmiddelen die ontstekingsaandoeningen kunnen veroorzaken kan een goede mogelijkheid bieden om de ontstekingen te verminderen d.m.v. een goede verandering in het voedingspatroon. IgG lijkt de beste indicator voor het identificeren van een voedingsmiddel als pro-inflammatoir. Telkens wanneer een voedingsmiddel in contact komt met een overeenkomstig IgG-antilichaam, wordt een ontstekingsreactie gestart. Studies hebben aangetoond dat een IgG-gebaseerd dieet een positief effect heeft op gewichtsverlies en stabilisatie van het glucosemetabolisme.

Bijvoorbeeld, de studie “IgG antibodies against food antigens are correlated with inflammation and intima media thickness in obese juveniles” Wilders-Truschnig et al. ECED published online 2007; DOI 10.1055/s-2007-993165 vertoonde een significante correlatie tussen obesitas, verhoogde IgG-antilichamen en ontsteking. Verhoogde IgG-waarden voor voedsel kunnen dus een rol spelen bij de ontwikkeling van overgewicht.

Scroll naar top